FacebookTwitterPinterestGoogle+Share

Stoch przed kolejną szansą na historyczny sukces

Stoch przed kolejną szansą na historyczny sukces

Kamil Stoch może zostać pierwszym polskim sportowcem, który wywalczy trzy złote medale zimowych igrzysk. W Pjongczangu będzie jednym z głównych faworytów rywalizacji na olimpijskiej skoczni. Gdyby nie udało mu się indywidualnie, mogą mu pomóc koledzy z drużyny.

W tym roku Stoch, który miał już w dorobku prawie wszystkie laury, jakie może wywalczyć skoczek narciarski, stanął na podium mistrzostw świata w lotach. W Oberstdorfie indywidualnie przegrał tylko z Norwegiem Danielem-Andre Tandem, a w konkursie drużynowym biało-czerwoni zajęli trzecią pozycję, za Norwegami i Słoweńcami.

Stoch od początku sezonu prezentuje świetną formę. Do olimpijskiej rywalizacji przystąpi jako lider klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Na przełomie roku po raz drugi z rzędu triumfował w Turnieju Czterech Skoczni. Przeszedł do historii jako drugi zwycięzca wszystkich czterech konkursów w jednej edycji tej prestiżowej imprezy.

Pierwszy raz na stałe w annałach światowego sportu zapisał się cztery lata temu, gdy w rosyjskim Soczi dokonał sztuki nieosiągalnej nawet dla swojego wielkiego poprzednika Adama Małysza. Stoch został bowiem trzecim w historii skoczkiem z dwoma złotymi medalami zdobytymi na jednych igrzyskach w konkursach indywidualnych, po Finie Mattim Nykaenenie (1984) i Szwajcarze Simonie Ammannie (2002 i 2010).

Na nartach zaczął jeździć już jako trzylatek. Gdy miał osiem lat, zapisał się do klubu LKS Ząb i oddał pierwszy skok. Jak przyznał później, ta dyscyplina od zawsze go fascynowała. W podzakopiańskim Zębie, jednej z najwyżej położonych miejscowości w kraju, na świat przyszedł m.in. mistrz świata w biegach narciarskich Józef Łuszczek. Niedaleko od rodziców Stocha mieszkał też Stanisław Bobak.

Mając 12 lat zadebiutował na Wielkiej Krokwi w Zakopanem. Jako przedskoczek w zawodach PŚ w kombinacji norweskiej wylądował na 128. metrze. Tyle nie osiągnął wtedy żaden z dwuboistów.

W 2003 roku był już w reprezentacji seniorów, a 17 stycznia 2004 w Zakopanem po raz pierwszy wystąpił w zawodach Pucharu Świata i zajął 49. miejsce. W 2004 i 2005 wywalczył dwa srebrne medale mistrzostw świata juniorów, ale w konkursach drużynowych. Pierwszy liczący się rezultat wśród seniorów – 7. miejsce w PŚ – zajął 11 lutego 2005 w Pragelato. Jednak rok później na tej samej skoczni podczas igrzysk w Turynie, zajął odległą lokatę.

Pierwszy sukces w konkursie PŚ odniósł 23 stycznia 2011 zwyciężając na Wielkiej Krokwi. Został wtedy czwartym polskim skoczkiem, który zwyciężył w zawodach tej rangi, po Stanisławie Bobaku, Piotrze Fijasie oraz Adamie Małyszu i stał się naturalnym kandydatem na następcę kończącego powoli karierę „Orła z Wisły”.

Po triumfie pod Tatrami szybko przyszły kolejne zwycięstwa w Klingenthal i Planicy, kiedy po raz ostatni w oficjalnych zawodach rywalizował Małysz, który był wtedy trzeci. Słoweński mamut był miejscem symbolicznej zmiany warty – przed wejściem na podium ubrany w góralski strój Stoch zatańczył zbójnickiego, po czym zdjął kapelusz i ukłonił się przed Małyszem.

W sezonie 2012/13 zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ. We Włoszech na Trampolino Dal Ben w Predazzo w lutym 2013 roku został mistrzem świata.

„Kiedyś ojciec powiedział mi, że trzeba sto razy przegrać, by raz wygrać. Spełniło się. Dziękuję, tato” – przyznał tuż po skoku, który zapewnił mu złoty medal.

Bardzo udany był dla niego sezon 2013/14, z dwoma złotami igrzysk oraz triumfem w klasyfikacji generalnej PŚ.

Po olimpijskim sezonie dwa kolejne były mniej udane. Najpierw zajął dziewiąte miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ, a w następnym był dopiero 22., ale i tak okazał się najlepszym z Polaków. W drużynie wywalczył brązowy medal MŚ 2015 (wcześniej dokonał tego w MŚ 2013).

W 2017 wraz z kolegami cieszył się z sukcesów w drużynie – złota podczas mistrzostw globu w Lahti i zwycięstwa – pierwszego w historii – w końcowej klasyfikacji Pucharu Narodów.

Jak przyznał w wielu wywiadach, był dzieckiem pełnym energii, która na skoczni eksplodowała. Gdy jeden z kolegów nazwał się „torpedą”, Stoch ochrzcił się „rakietą”. Później jeden z serwismenów podpisał jego narty „Rakieta z Zębu” i przydomek na dobre do niego przylgnął.

Jest kolejnym utytułowanym absolwentem Zespołu Szkół Mistrzostwa Sportowego w Zakopanem. Uczyli się w niej m.in. Justyna Kowalczyk, medalistki igrzysk olimpijskich w Vancouver w łyżwiarstwie szybkim oraz wicemistrzyni świata w biathlonie Krystyna Guzik (wcześniej pod nazwiskiem Pałka). W 2012 roku został magistrem wychowania fizycznego, kończąc wcześniej krakowską AWF. Jego wielką pasją są szybowce.

Jesienią 2014 brał udział w założeniu klubu narciarskiego KS Eve-nement Zakopane, w którym prowadzona jest m.in. szkółka dla młodych skoczków. W 2017 roku Stoch otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta i Gminy Proszowice. W tej podkrakowskiej miejscowości działa prężnie fanklub zawodnika (powstał w 2011 r.), stamtąd pochodzi jego żona Ewa.

Sylwetka:

Kamil Stoch
urodzony 25.05.1987 w Zakopanem
wzrost: 173 cm
waga: 52 kg
klub: KS Eve-nement Zakopane

Największe sukcesy:

Igrzyska olimpijskie

Soczi 2014
1. miejsce w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni
1. miejsce w konkursie indywidualnym na dużej skoczni
4. miejsce w konkursie drużynowym

Mistrzostwa świata

Predazzo 2013
1. miejsce w konkursie indywidualnym na dużej skoczni
3. miejsce w konkursie drużynowym

Falun 2015
3. miejsce w konkursie drużynowym

Lahti 2017
1. miejsce w konkursie drużynowym

MŚ w lotach

Oberstdorf 2018
2. miejsce
3. miejsce w konkursie drużynowym

Puchar Świata

1. miejsce w klasyfikacji generalnej 2013/14
2. miejsce w klasyfikacji generalnej 2016/17
3. miejsce w klasyfikacji generalnej 2012/13

26 wygranych konkursów indywidualnych, 52 razy na podium

Turniej Czterech Skoczni

1. miejsce w klasyfikacji generalnej 2016/17
1. miejsce w klasyfikacji generalnej 2017/18 z kompletem czterech zwycięstw

Letnia Grand Prix

2. miejsce w klasyfikacji generalnej 2010
2. miejsce w klasyfikacji generalnej 2011
3. miejsce w klasyfikacji generalnej 2016

Sukcesy młodzieżowe:

1. miejsce mistrzostw świata młodzików (1999)
2. miejsce mistrzostw świata juniorów drużynowo (2004 i 2005)

 

ad/TwojaAnglia.eu
źródło: (PAP)/wha/ olga/ pp/

FacebookTwitterPinterestGoogle+Share